این وسوسه قرار نیست تا آخر عمر همین‌طور بماند
ترسناک‌ترین فکری که قبل از ترک با خودت حمل می‌کنی این است: اگر سیگار را کنار بگذارم، این وسوسه تا آخر عمر اذیتم می‌کند؟ خبر خوب این است که ماهیت وسوسه بعد از ترک، همان ماهیت قبل از ترک نیست. در ۷۲ ساعت اول ممکن است بی‌قراری جسمی و تنش عصبی داشته باشی. در سه چهار هفته اول، عادتی که در چیدمان زندگی‌ات برای سیگار درست کرده بودی هم اذیتت می‌کند. اما اگر سیگار را از ریشه ترک کرده باشی، بعد از این دوره، وسوسه شکلش عوض می‌شود.
شبیه مرور یک خاطره گذرا می‌شود. چند سال که از ترکت بگذرد، یک روز باران می‌بارد و یادت می‌آید در همین هوا سیگار می‌کشیدی. این تصویر دیگر تو را به انجام کار تحریک نمی‌کند. فقط یک خاطره بی‌اثر است، مثل مینی که خنثی شده باشد. ذهن هنوز یادش هست، ولی آن خاطره دیگر فرمان «روشنش کن» را صادر نمی‌کند.
تکنیک ساده: نخ بعدی را فقط چند دقیقه عقب بینداز
یک بازی ساده با وسوسه همین است که نخ بعدی را چند دقیقه عقب بیندازی. اگر نتوانی، این خودش یک نشانه است. یعنی سیگار دارد از جای یک خلاء قدیمی و حل‌نشده حرف می‌زند، نه از نیاز واقعی. و دقیق‌ترین راه ترک همین است: محرمانگی بی‌سروصدای وسوسه‌ها را به آگاهی بیاوری. وقتی بدانی وسوسه قرار است بیاید و بعد برود، دیگر شبیه دشمن نیست. شبیه موجی است که می‌گذرد. هر بار که بدون سیگار از آن رد می‌شوی، موج بعدی ضعیف‌تر می‌آید.
در حال بارگذاری دیدگاه‌ها…